volgen?

vrijdag 30 september 2016

30-9-2016 thuis

Vannacht matig geslapen, (er gaat nml wat aan vooraf: ik was meteen begonnen met armen te bewegen om soepel te blijven. Hierdoor ben ik te snel gegaan en heb ik een zwelling gekregen, deze is kort verbonden en dr Algie kwam de avond van de OK hier nog even naar kijken: gewoon bloedvaatje open getrokken zei hij: geef maar drukverbandje. Helaas had het eerste drukverband de zwelling omhoog geduwd, dus kreeg ik een hele stellage gebouwd met rolletjes verbindmateriaal etc, je begrijpt, zit heerlijk als je wilt slapen) eerst een hele tijd wakker gelegen, sliep ik voor mijn gevoel eindelijk en lekker (kon alleen maar op mijn rug liggen) plast de overbuurvrouw in haar bed (@01.40uur), 89 jaar oud en doof, dus door mijn oordoppen heen heel goed te verstaan. Gevraagd of zij misschien haar hoortoestel in mocht, maar ik was al klaarwakker.
Uiteindelijk maar even gebruik gemaakt van de toilet, en na een uur wakker te hebben gelegen toch de verpleging om slaaphulp gevraagd. (Was daar zelf even heen gelopen, ik dacht dat gaat sneller dan het rode knopje dat aan het bed hangt: not.) Na 15 min ook maar het rode knopje ingedrukt en de verpleegster zei: "jij dacht zeker dat de oxazepam nog gemaakt moest worden" : jep! goed gedacht.
Hierop ben ik denk ik na 30 minuten in slaap gevallen tot 6.30 uur, dan start de afdeling flink op en hoor je vanalles (ook door de doppen heen)
@7.15 uur al aan het ontbijt: voortvarend.

Vannochtend al vroeg in het ziekenhuis dr Algie langs mijn bed gehad.
Heel lief (lees sadistisch, had ik zelf ook zo gedaan) drukte hij lekker op mijn enorme blauwe plek: auch... alles ziet er mooi uit en ik mag heerlijk thuis verder uitrusten.
De grote pot van de drain bevat inmiddels al bijna 200ml vocht dat is wel een reden om mij de drain nog tot maandag mee naar huis te geven.
Maandag op de poli mag deze eruit.
Ik moet thuis rustig aan doen, maar ik mag wel wandelen!

De verpleekundige (flex, geen mammacare) was er meteen toen Frederik ook aangekomen was, spiegel erbij, tijdelijke uitwendige protheses erbij: het grote moment:
Hier had ik heel erg tegenop gezien, achteraf heb je natuurlijk al bijna 1 dag tegen een platte verbonden borst aan gekeken dus ben je alweer een stapje verder.
Deze verpleegkundige heeft met ons de pleister eraf gehaald, een heel poosje het litteken laten bewonderen in de spiegel, de kaargelegde protheses meegenomen (haha: veel te groot!) Uiteindelijk heeft zij in de kast de kleinste maat voor mij opgetrommeld: dat past.
Het litteken loopt als je voor mij zou staan van links onder naar rechts boven en is dus schuin. Het bevat nog een drain, grote doorlopende hechting (ook onderhuidse oplosbare) steri strips, roze operatie residu en nog bloedkruimels. (Morgen mag ik pas douchen)
(Helaas) nog geen tranen gekomen, het litteken is echt heel mooi.
Ook krijg ik van de verpleegkundige een nieuw opvangpotje voor de drain (kleiner/handzamer) en een sexy zwart heuptasje om hem in te bewaren (wel heel handig overigens)

Hierna gaat alles heel erg snel, aankleden opruimen en ik mag weg.
Nog 1 tel bij telefonie (werk) mijn gezicht laten zien, daar liepen we bijna langs toen we naar de auto gingen en op naar huis.

In de auto de gordel niet schuin maar maar even alleen beneden gedragen, zat prettiger.

Eenmaal thuis waren Frederik en ik alleen, Louise uit logeren en aansluitend de normale oppasdag bij opa en oma Visser.
We zijn eigenlijk thuis gekomen en zijn meteen een rondje gaan wandelen (mijn hardlooprondje 5km) heerlijk even buiten te zijn.

Thuis even gewacht op de lunch, welke Frederik ging halen, en daarna een schoonheidsslaapje.

@16.45 Louise weer thuis, is wel even wennen dat ik niets met haar kan/mag.
Gelukkig hadden mijn ouders avondeten meegebracht dus dat was ook heerlijk, en na het eten zijn zij weer weg gereden.
Wij nog een paardenrondje met Louise gefietst. (Zij op de loopfiets en wij lopen)

@21.30 uur mijzelf geiinstalleerd in bed, kan zelfs op mijn rechter zijde slapen en natuurlijk op de rug... nu alleen dus wakker... sinds 04.15 uur.

Ook heb ik 'oefenstraf' van mijzelf gekregen: weinig mijn arm bewegen om even goed te helen (had ik eerder moeten doen😊) nu beweeg ik hem alleen als hij echt heel stijf is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten